Τα καύσιμα καίνε, αλλά υπάρχουν και άλλα χειρότερα…
Σ’ αυτό το διεφθαρμένο και ανίκανο κράτος που ζούμε, οι πολίτες-καταναλωτές είναι πια σε θέση να συνειδητοποιούν ότι δεν έχουν ούτε σωτηρία πια αλλά ούτε και ελπίδα. Κατανοούν δυστυχώς πια ότι αυτό το κατεστημένο κράτος το έφτιαξαν έτσι, «κάτ΄ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» τους και με το αζημίωτο (αφού άμεσα αλλά και έμμεσα τα χρηματοδοτεί), τα διαπλεκόμενα με αυτό και με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα πολιτικά κόμματα.
Οι απλοί πολίτες-καταναλωτές ξέρουν πλέον πως είναι αυτοί όλοι, μέσα από το αμαρτωλό κράτος και τις εκάστοτε κυβερνήσεις τους που, εξυπηρετώντας κάποια συμφέροντα, όπως των εμπόρων αυτοκινήτων, των ορυκτών καυσίμων, κτλ. τους άφησαν χωρίς δημόσιες συγκοινωνίες, χωρίς νερό, να ζουν και να κινδυνεύουν να πεθάνουν από ενεργειακή φτώχια και με το πιο ακριβό στην ΕΕ ηλεκτρικό ρεύμα.
Αυτοί και το κράτος με τις εκάστοτε αμαρτωλές και διεφθαρμένες κυβερνήσεις του, τους πουλούν και τους φορολογούν ακριβά ακόμα και τον Θεόσταλτο ήλιο, προς όφελος μιας ευνοημένης από τους ίδιους κάστας εμπόρων. Ακόμα και τον, κατά τα άλλα μολυσμένο αέρα που αναπνέουν, τους αναγκάζουν να τον «παράγουν» εγκλωβισμένοι μέσα στο αυτοκίνητο τους, να τον αναπνέουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους και να τους τον φορτώνουν υπό μορφή ρύπων και κατά τρόπο παράνομο και με ΦΠΑ, πάνω στο ανυπόφερτο κόστος του ρεύματος.
Αυτοί είναι που τους διαμόρφωσαν ένα ακατάλληλο εκπαιδευτικό σύστημα που αναγκάζει ακόμα και τους παππούδες και τις γιαγιάδες να πηγαινοέρχονται με τα παιδιά στα ακριβοπληρωμένα λεγόμενα «ιδιαίτερα» που, κάποιοι από εμάς ξέρουν πως αριστεύαμε και χωρίς αυτά.
Αυτοί είναι που τους έκαψαν στην κυριολεξία, αλλά και που έμμεσα τους καίνε με τις βαριές φορολογίες που δεν έχουν τελειωμό. Με τους χαμηλούς μισθούς και συντάξεις πείνας που αφήνουν τους νέους χωρίς σπίτι και οικογένεια και τους ηλικιωμένους που, μόχθησαν για να στήσουν αυτό το κράτος και που πότισαν τη γη με ιδρώτα και ενίοτε και με αίμα, να υποφέρουν και να δυστυχούν, αντί να ευημερούν και να απολαμβάνουν ήσυχα και δημιουργικά γεράματα.
Από την άλλη όμως μια ελίτ ευνοούμενοι του κατεστημένου συστήματος, που πολλές φορές «τζιείνοι παπάες τζιαί τζιέινοι τατάες» κατά τη λαϊκή ρύση, αδιαφορώντας παντελώς σαν μουσαμάδες για εκείνους που μόχθησαν και τους κατασκεύασαν τις καρέκλες πάνω στις οποίες κάθονται, καρπούνται ψηλές και πολλαπλές συντάξεις, επιδόματα και κατά το δοκούν και πανύψηλους μισθούς.
Αυτοί όλοι λοιπόν σαν άλλοι μνηστήρες, χρησιμοποιώντας πολυμήχανες τακτικές, καπηλεύονται τη δημοκρατία, και τον παραγόμενο πλούτο και τη δήθεν ανάπτυξη μόνο προς όφελος τους. Δημιουργούν και εξαγγέλλουν με στόμφο και δημαγωγία προς τον κόσμο μεγαλεπήβολα «έργα εκατομμυρίων», που ποτέ δεν τελειώνουν στην ώρα τους και σε λογικό κόστος που στο τέλος εξυπηρετούν συμφέροντα και μίζες κάποιων «αρμοδίων».
Χειραγωγούν την διαφάνεια και τα ΜΜΕ, ακόμα και το Καταναλωτικό Κίνημα που, όχι μόνο (όπως διατείνονται) δεν το προστατεύουν, αλλά ούτε έκφραση άποψης δεν του επιτρέπουν. Κάνοντας διάκριση μέσα από κάποια ΜΜΕ, ακόμα και μέσα στο ναό της Δημοκρατίας, το Κοινοβούλιο, το καλούν στις συνεδρίες τους, αλλά ακόμα και αν του δώσουν το λόγο, του τον αφαιρούν αν δεν τους βολεύει. Έτσι κι’ αλλιώς «φωνή βοώντος εν τη ερήμω», μόνο ότι θέλουν και βολεύει τα κόμματα τους αποφασίζουν.
Και έτσι φτάσαμε και στον πόλεμο και στην κρίση που, πάντα κάποιοι από διάφορα συμφέροντα, μη εξαιρουμένου ακόμα και του ίδιου του κράτους, εκμεταλλεύονται και τα κάνουν ευκαιρία πολυποίκιλης κερδοσκοπίας και πλουτισμού σε βάρος, ποιων; Των δήθεν προστατευόμενων καταναλωτών.
Έτσι με έκπληξη μεγάλη (χωρίς προηγούμενο) ακούσαμε στις 9 Μαρτίου, μετά τη συνεδρία του Υπουργικού από τα πιο επίσημα χείλη του ΠτΔ και του Υπουργού Εμπορίου, να αναφέρονται για πρώτη φορά, ότι δεν θα επιτρέψουν την «αισχροκέρδεια» σε βάρος των καταναλωτών. (Καλά «πριν αλέκτωρ λαλήσαι», την επομένη «έκρουσαν πρύμνην» αφού πείσθηκαν από τρίτους ότι στην Κύπρο δεν υπάρχει το φρούτο της αισχροκέρδειας. Μα αφού η αισχροκέρδεια, όχι σε νόμους, αλλά ούτε καν στο λεξιλόγιο του «άγιου» κατά τα άλλα κράτους μας δεν υπάρχει. Εδώ «βασιλεύει», κατά τους εμπόρους αλλά και κατά τις Υπηρεσίες του κράτους η αιώνια «ελεύθερη αγορά» και ο «αμόλυντος ανταγωνισμός». Σαν να μην είναι πχ αισχροκέρδεια των για δεκαετίες μεσαζόντων, το ότι τις μέρες αυτές όλα τα οπωροκηπευτικά (αγγούρια, ντομάτες, κολοκύθια, κολονάκι, μελιτζάνες κτλ.) έχουν έκρηξη τιμών. Μήπως οι παραγωγοί κερδίζουν την έξτρα επιβάρυνση των καταναλωτών;
Και επειδή, δεν κατάλαβα γιατί πείσθηκαν μερικοί από κάποιους δήθεν «μετά Χριστόν προφήτες» που κάνουν και εκτιμήσεις και οραματίσθηκαν για πρώτη φορά ότι θα ανέβουν οι τιμές των καυσίμων, δεν συζητούν άλλο θέμα. Μα στην Κύπρο είμαστε και, κατά το παραδοσιακό πια «thisisCyprus», κάποιοι ανέβασαν τις τιμές των καυσίμων από την επομένη που έπεσε το ντρόουν στο Ακρωτήρι. Οι ίδιοι οι καταναλωτές μας ενημέρωσαν από νωρίς το πρωί και μας έστειλαν και φωτογραφίες από κάποια πρατήρια ανά την Κύπρο. Εμείς ενημερώσαμε μερικά τηλεοπτικά ΜΜΕ που ήταν ήδη στον αέρα τηλεφωνικά και κάποια το είπαν. Από κει και πέρα, το σύνηθες κατεστημένο μπήκε σε δράση. Οι τιμές ανεβαίνουν σαν πύραυλοι. Τώρα τι νόημα έχει πια κάποιοι να δηλητηριάζουν τη ψυχολογία των καταναλωτών με αριθμούς συνέχεια; Αφού ώσπου να τελειώσουν την ενημέρωση οι τιμές πια δεν είναι οι ίδιες αλλά προστέθηκαν άλλες πιο ψηλές;
Μα αυτά τα ζούμε από χρόνια και για τα καύσιμα και για τα τρόφιμα και για όλα. Τα ίδια είχαμε (για να αναφέρουμε μόνο τα πιο πρόσφατα) και μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία. Η ακρίβεια ανέβηκε στα ύψη και ποτέ από τότε δεν έχει υποχωρήσει και κανένας δεν νοιάστηκε. Ούτε καν το λεγόμενο e-καλάθι, κατ’ εμάς των εμπόρων, αφού έγινε μόνο με τη δική τους συνεισφορά και στην απουσία μας.
Υπάρχει ανάγκη να ψαχνόμαστε, πότε και πόσο θα ανέβουν οι τιμές, είτε των καυσίμων, είτε των τροφίμων, είτε όλων γενικά των ειδών που πληρώνουν οι καταναλωτές; Μια από τα ίδια. Μόνον ξένοι μπορούν να αμφιβάλλουν. Έπονται λοιπόν τα χειρότερα. Και επειδή δεν έχουμε λόγους να πιστεύουμε σε πολιτικές και τεχνικές προπαγάνδας, ότι ίσως κάποιοι θα παρέμβουν για να προστατεύσουν τον κοσμάκη, εμείς καθηκόντως, ζητούμε από την κυβέρνηση τα ακόλουθα ελάχιστα μέτρα για τη στήριξη των πολιτών-καταναλωτών:
- Παρεμπόδιση αύξησης των δανειστικών επιτοκίων
- Αναστολή έκτακτων φορολογιών στα νοικοκυριά και μικροεπιχειρήσεις, όπου υπάρχουν
- Μείωση στο 5% του ΦΠΑ στο ρεύμα και πλήρη κατάργηση του στους ρίπους
- Κλιμακωτή επιδότηση της αύξησης στο κόστος του ηλεκτρισμού για όση περίοδο οι τιμές είναι ψηλές εξαιτίας του πολέμου και της κρίσης
- Δραστική μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης όπου υπάρχει και κατάργηση της διπλής φορολογίας στα καύσιμα.
- Ειδική επιδότηση των καυσίμων και βασικών ειδών πρώτης ανάγκης
- Αυστηροί και συχνοί έλεγχοι στην αγορά για ενίσχυση της διαφάνειας και αποφυγή της αισχροκέρδειας στον τρόπο υπολογισμού του κόστους των καυσίμων.
- Φορολόγηση των υπερκερδών των εταιρειών ΑΠΕ και εισαγωγής καυσίμων
- Πλαφόν στο περιθώριο κέρδους σε βασικά είδη στο χοντρικό και λιανικό εμπόριο
- Ποινικοποίηση δια νόμου της αισχροκέρδειας και ενισχυμένοι συνεχείς έλεγχοι για πάταξή της