Άρθρα
20/02/2012
Back to basics
Της Χριστίνα Βωνιάτη Tomblin


Εδώ και μία εβδομάδα αποφάσισα να κλείσω την τηλεόραση και να μην ακούω τα νέα. Αν και λατρεύω την ενημέρωση και ενασχόληση με τα κοινά, εντούτοις κατάλαβα ότι κουράστηκα να ακούω τη λέξη ‘ΚΡΙΣΗ’… ειδικά την Οικονομική Κρίση.

Η ετυμολογία της λέξης ‘κρίση’ έχει πολλές έννοιες, θετικές και αρνητικές, αλλά στις ειδήσεις την ερμηνεύουμε και την ταυτίζουμε με την αρνητική έννοια της.

Κρίση στη θετική της έννοια σημαίνει διαύγεια της σκέψης, ευθυκρισία. Από την άλλη πλευρά όμως, δηλαδή με την αρνητική της έννοια, ειδικά στις μέρες μας, είναι η Οικονομική Κρίση αν και υπάρχει και η Μέρα της Κρίσης (η Δευτέρα Παρουσία) που άρχισα να αντιλαμβάνομαι και να φιλοσοφώ ότι οι δύο αυτές έννοιες ίσως να μην έχουν και τόση διαφορά!
Αυτή η Παγκόσμια (και Τοπική) Οικονομική Κρίση μας έχει επηρεάσει όλους. Μερικούς σε περισσότερο βαθμό και άλλους σε λιγότερο βαθμό. Δεν παύει όμως να μην υπάρχει συζήτηση για την κρίση σε κάθε νοικοκυριό, σε κάθε επιχείρηση, σε κάθε σαλόνι πάσης φύσεως και κοινωνικής τάξεως.

Επιμένω όμως να διευκρινίσω πως αντιλαμβάνεται ο καθένας την κρίση. Με ποιο μάτι και από ποια γωνιά βλέπουμε και αισθανόμαστε το πώς μας επηρεάζει.
Παραδείγματος χάριν, προσωπικά με είχε πήρε από κάτω που λέμε, και άρχισα να λέω στον εαυτό μου ‘σε τι κόσμο έφερα αυτήν την αθώα ψυχούλα, το κοριτσάκι μου’, μου μείωσαν το μισθό μου, όλες οι τιμές των προϊόντων αυξήθηκαν, ακόμη και τα πιο βασικά αγαθά, το πετρέλαιο για τη θέρμανση αυξήθηκε κατά 20 σεντ το λίτρο από πέρσι, λέω που θα σταθούμε πλέον;;;
Υπάρχει όμως και η πλευρά του επιχειρηματία που το χρησιμοποιεί και ως δικαιολογία για τους καημένους τους υπαλληλάκους που έχουν να πάρουν αύξηση δέκα χρόνια και τώρα όχι μόνο δε θα δουν αύξηση αλλά ίσως ούτε και λεφτά λόγω απόλυσης.
Είναι λυπηρό ότι η κρίση έχει πλήξει τις περισσότερες επιχειρήσεις, ειδικά τις μικρομεσαίες. Γνωστές επιχειρήσεις και καταστηματάκια έχουν αφανιστεί και το μόνο που απέμεινε είναι η ταμπέλα πάνω στα γεμάτα σκόνη παράθυρα ΄προς ενοικίαση’.

Αλλά υπάρχουν και αυτοί που χρησιμοποιούν τη λέξη ‘κρίση’ ως δικαιολογία αλλά σε έτσι χαλεπούς καιρούς που ζούμε, σκύβεις κεφάλι και σιωπάς και ευχαριστείς το Θεό που έχεις μια δουλειά στα χέρια σου όσο και να παραπονιέσαι ότι δε σε ικανοποιεί μισθολογικά, πνευματικά και δεν είναι η καριέρα που ονειρευόσουν. Τώρα η λέξη καριέρα και προαγωγή (εκτός από κάποιες εξαιρέσεις και ο νοών νοείτω) είναι εκτός του καθημερινού μας λεξιλογίου.
Υπάρχουν και οι κυρίες των σαλονιών που δεν μπορούν να κάνουν μανικιούρ μέρα παρά μέρα και να αγοράζουν δέκα ζευγάρια παπούτσια το μήνα αλλά μόνο δύο, αυτό είναι κρίση! (Γιατί το ακούσαμε και αυτό!)
Υπάρχουν όμως και οι άλλοι που βλέπουν την κρίση από άλλη σκοπιά και βλέπουν ότι από κάθε αρνητικό και κακό που συμβαίνει στη ζωή μας, μπορεί -και επιβάλλεται- να βγει κάτι θετικό.
Βλέπουμε πόσο αστραπιαία εξελίσσεται η τεχνολογία και πόσο πλαστικοποιήθηκε η κοινωνία μας. Τώρα τρώμε σε πλαστικά πιάτα, τρώμε πλαστικά φαγητά, πληρώνουμε με πλαστικές κάρτες, κάνουμε πλαστικές επεμβάσεις και πουλούμε πλαστικό και πλαστό έρωτα.

Αν πάρουμε μία βαθειά αναπνοή και σταθούμε για λίγο, μπορεί τελικά τα πράγματα να μην είναι τόσο τραγικά και ίσως δεν είναι και άσχημη ιδέα να αρχίσουμε να νοιώθουμε τι σημαίνει στέρηση και πως μπορούμε να ζήσουμε και με τα λίγα, να γίνουμε ολιγαρκείς…
Ίσως πρέπει να πάρουμε ένα μάθημα μετά από αυτή την οικονομική ευμάρεια και τα παλάτια που κτίζαμε, τα ακριβά αυτοκίνητα και το show που κάνει ο Κύπριος (και κάθε πολίτης μιας χώρας) και μετά που χάσαμε τη σημασία της λέξης ΑΝΘΡΩΠΙΑ.
Πιστεύω και θέλω να είμαι θετικό άτομο ότι η ανθρωπότητα θα κάνει επαναστροφή και να ανοίξει τα μάτια του να δει τι πραγματικά έχει αξία σε αυτή τη ζωή.
Όπως είπε και ο πρωθυπουργός της Αγγλίας, John Major σε ομιλία του το 1993, ότι είναι καιρός να πάμε πίσω στα βασικά ‘BACK TO THE BASICS’ και η δική μου ερμηνεία είναι πάνω κάτω η ίδια… να νοιάζεσαι για τον άλλο, να έχεις αξίες και ήθος, να σέβεσαι το νόμο, να παραδεχτείς ότι έχεις ευθύνη απέναντι στον εαυτό σου, στην οικογένεια σου και στο κράτος. Εννοείται φυσικά ότι είναι αμφίδρομη σχέση και το κράτος να σέβεται τον πολίτη του…
Γι’αυτό, όπως λέμε “Κάθε εμπόδιο για καλό” και “O,τι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό”. Εξάλλου η ‘Πενία τέχνας κατεργάζεται’ και η φαντασία για να δημιουργήσεις κάτι καινούργιο-είτε επιχείρηση ή απλά μια ιδέα- η οποία να προσαρμόζεται στα σημερινά δεδομένα δεν έχει όρια, ούτε περιορισμούς, οπόταν τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει κάποιον πρωτοπόρο…

Θέλω να πιστεύω ότι αυτή η κρίση, μπόρα είναι θα περάσει, και όταν οι ζεστές ακτίνες του ήλιου περιλούσουν τη ψυχή μας ξανά με ασφάλεια και χαρά θα είμαστε έτοιμοι να ζούμε μαζί πιο μονιασμένα και πιο ανθρώπινα...


Copyright @ 2009-2019. Design & Development by Cytacom Solutions Ltd
 
Hosted by