Άρθρα
14/09/2011
Dum spiro spero
Της Χριστίνα Βωνιάτη Tomblin


Ήταν όντως ένα αλλιώτικο καλοκαίρι… ένα καλοκαίρι γεμάτο με ποικίλα συναισθήματα, αλλά κυρίως αρνητικά συναισθήματα. Λένε ότι οι καλλιτέχνες, είτε συγγραφείς, είτε ζωγράφοι, αποδίδουν καλύτερα όταν είναι πολύ χαρούμενοι ή πολύ λυπημένοι. Σ’ αυτήν την περίοδο νομίζω ο καθένας μας άρχισε να αναλύει και να φιλοσοφεί περί σκοπού της ζωής… τί είναι άραγε; και πώς μπορούμε να ζήσουμε μια καλύτερη ζωή;

Πιστεύω ότι ο άνθρωπος ζει και αναπνέει για να εξελίσσεται καθημερινά. Βάζει στόχους και γενικά προσπαθεί να βελτιώσει τη ζωή του υλικά και κυρίως πνευματικά.

Ο άνθρωπος είναι αναπόσπαστο μέρος και μέλος του συνόλου δηλαδή της κοινωνίας μας, ο οποίος δραστηριοποιείται σε ένα κράτος δημοκρατικό.

Δυστυχώς , ενόψει των πρόσφατων γεγονότων, η οικονομική κρίση, η έκρηξη στο Μαρί - με αποτέλεσμα να χαθούν άδικα ζωές και να πλήξει τον Ηλεκτροπαραγωγικό μας Σταθμό με δαιδαλώδεις συνέπειες - και το κουτί της Πανδώρας, το φυσικό αέριο- με τους Τούρκους σε ετοιμότητα να επιτεθούν, μας πήρε κυριολεκτικά κάτω ψυχολογικά, σωματικά και οικονομικά…

Λένε η Δημοκρατία δε χαρίζεται αλλά κερδίζεται. Στη δική μας περίπτωση ίσως θα έπρεπε να αναλύσουμε τη φράση αυτή.

Καταρχήν, ο κάθε πολίτης έχει το ιερό δικαίωμα της ψήφου. Το δικαίωμα αυτό που στο παρελθόν χύθηκε αίμα για να το αποκτήσουμε και τώρα το θωρούμε δεδομένο και δε χειρότερα… αγγαρεία!

Ίσως είναι καιρός να σταματήσουμε να δακτυλοδείχνουμε -δε λέω όμως να μείνουμε και απαθείς- και να στρίψουμε το δάκτυλο προς τον εαυτό μας και να κάνουμε αυτοκριτική.

‘Μπορώ να ενδιαφέρομαι περισσότερο για τα δρώμενα του τόπου μας για να έχω μια καλύτερη εικόνα, να είμαι σε θέση ως συνειδητοποιημένο άτομο για την απόφαση που θα πάρω όταν ρίξω το ψηφοδέλτιο μέσα στην κάλπη;’

‘Μπορώ να συμβάλω στην κοινωνία και να προσφέρω έστω ένα μικρό κομμάτι του εαυτού μου για να την κάνω καλύτερη;’

‘Μπορώ να μην είμαι τόσο εγωκεντρικό άτομο και να νοιαστώ για το συνάνθρωπο μου και να βρεθώ στη θέση του;’

‘Μπορώ να ευαισθητοποιηθώ για το περιβάλλον και να μην το ρυπαίνω και να συμβάλλω στην ανακύκλωση;’

‘Μπορώ να κάνω σωστές και λογικές επιλογές όταν κάνω οποιεσδήποτε αγορές, είτε αυτές είναι μικρές, είτε μεγάλες;’

‘Μπορώ να σταθώ στο ύψος μου και να παραπονεθώ όταν κάτι δεν είναι δίκαιο και να απαιτήσω τα δικαιώματα μου ως άνθρωπος ή καταναλωτής και να μην είμαι απαθής;’

Μπορώ να σας πω ακόμη χίλια ‘μπορώ’, αλλά ο καθένας μας μπορεί να διερωτηθεί και να απαντήσει τα δικά του ερωτήματα.

Εάν δεν αρχίσουμε την αυτοκριτική (πράγμα που εξυπακούεται και έπρεπε να γίνεται από τη στιγμή που μπορεί ο άνθρωπος να σκεφτεί), νομίζω τώρα επιβάλλεται.

Είναι καθήκον μας ως λογικές οντότητες να ασκούμε αυτοκριτική για να κτίζουμε ένα καλύτερο αύριο. Η Κύπρος μας, αιμορραγεί… και μας ζητά απεγνωσμένα βοήθεια… Σώστε την!

Μην τα αφήνετε όλα στην τύχη. Μην είστε απαθείς. Γιατί έτσι θα επέλθει η ολοκληρωτική καταστροφή και στο τέλος δε θα μείνει ούτε ένα δάκρυ για να χυθεί. Για το καλό μας και το καλό των παιδιών μας…


Copyright @ 2009-2019. Design & Development by Cytacom Solutions Ltd
 
Hosted by