Άρθρα
20/06/2011
Στην Κύπρο δεν μπορείς να είσαι ανάπηρος παρά μόνο στο μυαλό
Της Χριστίνα Βωνιάτη Tomblin


Αγαπητοί μου φίλοι και φίλες,

Θα ήθελα να απασχολήσω λίγο από τον πολύτιμο σας χρόνo για να σας διηγηθώ ένα περιστατικό που με αναστάτωσε και με εξαγρίωσε...

Την Παρασκευή 18.06.2011, πήγα στο Holiday Inn να παρακολουθήσω ένα σεμινάριο για το ΄Ρόλο της Παιδαγωγικής Κατάρτισης των Εκπαιδευτικών στην Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση'. Όπως και να' χει το πράμα, περιμένοντας με το καφεδάκι μας έξω στην είσοδο του ξενοδοχείου για να πάμε στο σεμινάριο, βλέπω ένα ανάπηρο γύρω στα 45-50 πάνω στην ηλεκτροκίνητη καρέκλα του και άρχισε να βρίζει. Νομιζόμενη ότι είναι λίγο τρελός, κατάλαβα εκ των υστέρων γιατί έβριζε. Μια μερσεντές (και με το σήμα του ανάπηρου αναρτημένο στο γυαλί του αυτοκινήτου), μπλόκαρε την είσοδο του διαδρόμου που κατέβαινε προς το δρόμο και ο καημένος ο άνθρωπος δεν μπορούσε να κατεβεί. Με λίγα λόγια, ήταν 'φυλακισμένος' και δεν μπορούσε να συνεχίσει το δικό του δρομολόγιο, όπως εμείς παίρνουμε πολλά πράγματα για δεδομένο.

Του είπα να πάμε στη ρεσεψιόν και να ανακαλύψουμε ποιός ήταν αυτός ο ανάπηρος (κυριολεκτικά και μεταφορικά) με τη Μερσεντές και να το μετακινήσει.

Προσωπικά κατάλαβα ότι έχουμε τεράστια προβλήματα στην Κύπρο, όχι μόνο κατασκευαστικά, αλλά και νοητικά. ΠΡΕΠΕΙ να αλλάξουμε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ νοοτροπία. ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ να είμαστε ΤΟΣΟ ΕΓΩΙΣΤΕΣ και να βλέπουμε μόνο την ευκολία μας και τον εαυτούλη μας! ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ να κάνουμε τη ζωή κάποιου άλλου ΜΙΖΕΡΗ, χωρίς καν να το αντιλαμβανόμαστε.

Όταν έγινα μητέρα πριν 3 χρόνια, κατάλαβα τι περνάνε οι ανάπηροι γιατί όταν έπερνα την κόρη μου στο καροτσάκι, πολλές φορές έπρεπε να κατεβαίνω στο δρόμο, επειδή κάποιος ανεγκέφαλος πάρκαρε, είτε στο πεζοδρόμιο, είτε μπλόκαρε είσοδο για πρόσβαση προς το δρόμο.

Γι' αυτό, ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ, εδώ στην Κύπρο, δεν μπορούμε να είμαστε ανάπηροι, παρά μόνο στο μυαλό.

Σας χαιρετώ αγανακτησμένα.


Copyright @ 2009-2019. Design & Development by Cytacom Solutions Ltd
 
Hosted by