Άρθρα
12/07/2010
Ακρίβια και Αισχροκέρδεια χωρίς έλεος, τώρα και με «βούλα»

Κανείς πλέον δεν αρνείται ότι η ακρίβεια και η αισχροκέρδεια είναι κύριο χαρακτηριστικό της «ελεύθερης» ευρωπαϊκής μας αγοράς. Βέβαια εμείς γίναμε στόχος γιατί το λέμε εδώ και μερικά χρόνια. Επειδή κάποιους δεν βόλευε η παραδοχή της, είτε πραγματικά(;) δεν το πίστευαν.

Τώρα όμως ήρθε η επιβεβαίωση, από την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat) την οποία δεν μπορούν ούτε να διαψεύσουν αλλά ούτε να βάλουν στο στόχαστρο. Μας είπε βέβαια η Eurostat αυτό που ξέρουμε γιατί εμείς το ζούμε καθημερινά. Η διαφορά έγκειται στην επίσημη πια σφραγίδα.

Μας είπε λοιπόν η Eurostat ότι στα βασικά είδη διατροφής είμαστε είτε οι πιο ακριβοί είτε από τους πιο ακριβούς. Ποιος δεν γνωρίζει ότι το γάλα είναι απελπιστικά ακριβό; Απλά δεν γνώριζε ότι η τιμή που πληρώνει σαν κύπριος καταναλωτής είναι σχεδόν κατά 40% πιο ψηλή από τον μέσο όρο όλων των χωρών της ΕΕ και μέχρι και 70% πιο ψηλή από μερικές από αυτές.

Κατά τον ίδιο τρόπο η Eurostat επιβεβαίωσε την ακρίβεια και στο ψωμί και τα άλλα προϊόντα αρτοποιίας. Με τις ανακοινώσεις η Eurostat έκαμε όμως και κάτι άλλο. Μας δικαίωσε, σαν Παγκύπρια Ένωση Καταναλωτών και Ποιότητας Ζωής, για το εγχείρημα του μποϊκοτάζ κατά των ψηλών τιμών στο γάλα και το ψωμί, που κάναμε πριν ακριβώς ένα χρόνο.

Κατά την Eurostat πιο ακριβά από τον μέσο όρο της Ευρώπης αγοράζει ο κύπριος τα ψάρια 19%, τα μη οινοπνευματώδη ποτά (νερό, καφές, χυμοί, αναψυκτικά) 30% και μια σειρά άλλα προϊόντα.

Δυστυχώς η έρευνα της Eurostat δεν επεκτείνεται για να δείξει πόσο πιο ακριβά χρεώνεται ο κύπριος καταναλωτής κάποια άλλα προϊόντα όπως πχ. το υγραέριο (κυρίως το χύμα), τα τσιμέντα, αλλά και κάποιες υπηρεσίες όπως της υγείας, της ενέργειας, τα τηλέφωνα (βλέπε πάγιες χρεώσεις Cyta) κλπ.

Βέβαια, ήρθε μετά από μια βδομάδα, η δική μας Στατιστική Υπηρεσία και μας έδειξε επιδείνωση της ακρίβειας. Μας είπε λοιπόν ότι ελέω της άκαιρης και αψυχολόγητης αύξησης των φόρων στα καύσιμα, τη στιγμή που ο κύπριος καταναλωτής υφίσταται τις αρνητικές συνέπειες από την οικονομική κρίση, η ακρίβια ανέβηκε κατά 2% περίπου (μεταξύ Ιουνίου 2009 και Ιουνίου 2010).

Μας είπε επίσης πως ο πληθωρισμός αυξήθηκε το Α’ εξάμηνο του 2010 κατά 2,3% και ότι η τάση αύξησης των τιμών μιας σειράς προϊόντων, όπως του ηλεκτρισμού (μη ξεχνάμε το άδικο χαράτσι των ρύπων), της στέγασης, του νερού, και του υγραερίου, ήταν περίπου 10%.

Πλάι σ’ όλες αυτές τις αυξήσεις δεν μπορεί κάποιος να μη τοποθετήσει τη συνεχιζόμενη αύξηση της στρατιάς των ανέργων, τη μείωση των μισθών και ωφελημάτων των εργαζομένων, στον ιδιωτικό τομέα και σαν συνέπεια της αγοραστικής δύναμης όλων των καταναλωτών.

Μαζί με την ακρίβεια βαδίζει και σαν δίδυμη αδερφή της, η αισχροκέρδεια. Μήπως εξακολουθεί κάποιος να αμφιβάλλει ότι είναι απόδειξη αισχροκέρδειας ακόμα και από μόνη της η μεγάλη διαφορά στις τιμές; Μήπως αμφιβάλλει κανείς ότι είναι αισχροκέρδεια το ότι, αφού κάποιοι δικαιολογούσαν τις αυξήσεις τιμών, κατά τα 2-3 τελευταία χρόνια, με τις αυξήσεις τιμών στα δημητριακά, ζωοτροφές, ενέργεια και μισθούς, τώρα που οι τιμές σε όλα αυτά κατρακύλησαν, οι τιμές στο ψωμί και στο γάλα και σε άλλα είδη έμειναν αταλάντευτα στα ύψη;

Τα ερωτήματα των πολιτών καυτά και αδυσώπητα. Εμείς τα ακούμε καθημερινά όπου κινηθούμε και σε εκπομπές. Κυρίως οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι νέοι, και οι οικογενειάρχες (κυρίως οι πολύτεκνοι) ψάχνουν απαντήσεις στα ακόλουθα: Υπάρχει κάτι που μπορεί να γίνει; Ποιος θα το κάνει; Τι θα απογίνουμε; Θα πληρώνουμε για μια ζωή στις τράπεζες, με τα πολύ ψηλά επιτόκια, για την απόκτηση ενός διαμερίσματος και ενός αυτοκινήτου; Η πολιτεία ζητά να κάνουμε παιδιά, ποιός θα φροντίσει για τις σπουδές τους; Ποιός εγγυάται το μέλλον τους;

Σε ένα κράτος στο οποίο δεν υπάρχουν ανεξάρτητοι θεσμοί για να γνοιάζονται και να ασχολούνται αποκλειστικά για την πιστή εφαρμογή των νομοθεσιών και για την αποτελεσματική προστασία των καταναλωτών, οι πολίτες εναποθέτουν τις ελπίδες τους, που αλλού, στο κράτος.

Η Επιτροπή Προστασίας Ανταγωνισμού, το λέει και το όνομα της, δεν είναι θεσμός για την προστασία των καταναλωτών, διεξάγει έρευνα για το αν υπάρχει και λειτουργεί καρτέλ (ο κόσμος το έχει τούμπανο…) για πολλά χρόνια, πότε επί τέλους θα την ολοκληρώσει; Επίσης σε πολλά άλλα προϊόντα και τομείς που επηρεάζουν τον ανταγωνισμό. Η επίσπευση και η έκδοση αποφάσεων το συντομότερο θα ανακούφιζε κάπως την αγορά, κυρίως σε περίοδο κρίσης.

Τι έγινε με την επιβολή οροφής σε μια σειρά από 25 μέχρι 35 προϊόντα που είχε εξαγγείλει ο Υπουργός Εμπορίου πριν μερικούς μήνες; Έχουμε την άποψη ότι αυτή η ενέργεια πρέπει να επισπευτεί. Επιβάλλεται το ταχύτερο η τοποθέτηση οροφής σε προϊόντα πρώτης και καθημερινής ανάγκης, όπως π.χ. το γάλα, το ψωμί, το νερό, αλλά, λέμε εμείς και σε προϊόντα που ενεργούν αυξητικά στο κόστος άλλων καταναλωτικών προϊόντων. Τέτοια θα ήταν τα τσιμέντα, ο ηλεκτρισμός, τα τηλέφωνα (κυρίως τις πάγιες χρεώσεις Cyta), το υγραέριο (χύμα), οι υπηρεσίες υγείας κ.ά.

Για μερική ανακούφιση της τσέπης των καταναλωτών και βελτίωσης της αγοραστικής ικανότητας τους, πράγμα θετικό για την οικονομία, θα ήταν, κατά την άποψη μας, καλό το κράτος, αφού επέβαλε την αύξηση της φορολογίας στα καύσιμα, να έρθει με κάποια αντισταθμιστικά ωφελήματα, όπως π.χ. η κατάργηση της άδειας κυκλοφορίας των οχημάτων.

Τέλος τι μπορεί να κάνει ο ίδιος ο καταναλωτής. Ο καταναλωτής λοιπόν καλείται, εν όψει και της μεγάλης οικονομικής κρίσης, να παίξει τον δικό του ρόλο. Να αυξήσει τον αυτοέλεγχο του για το τι, πώς και από πού αγοράζει. Να αυξήσει την αυτοσυγκράτηση του και να ελαχιστοποιήσει τις αγορές του στα αποκλειστικά απαραίτητα.

Με αυτό τον τρόπο μπορεί να δείξει, σε όσους δεν δείχνουν ευαισθησία για τα δικά του προβλήματα, δεν τον σέβονται και δεν τον λαμβάνουν υπόψη όταν παίρνουν αποφάσεις και εφαρμόζουν πολιτικές που τον αφήνουν έξω, ότι μπορεί και ο ίδιος να επηρεάσει αρνητικά την αγορά, δίνοντας τα ανάλογα μηνύματα προς κάθε κατεύθυνση.


Copyright @ 2009-2019. Design & Development by Cytacom Solutions Ltd
 
Hosted by