Άρθρα
04/11/2009
Κοινωνικά επιδόματα, ή παροχές υπηρεσιών;
Του Χρύση Μιχαηλίδη


Με την παρούσα κοινωνική πολιτική της «Κυβέρνησης Χριστόφια», η οποία χαρακτηρίζεται ως ΕΠΙΔΟΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και βάση της οποίας τα υφιστάμενα επιδόματα - συντάξεις σε στοχευόμενες κοινωνικές ομάδες, έχουν αυξηθεί και καινούργια επιδόματα έχουν προωθηθεί, ικανοποιώντας έτσι βασικά αιτήματα των Κυπριακών Κοινωνικών Οργανώσεων, άρχισε να διαφαίνεται η επίπτωση αυτής της επιδοματικής πολιτικής στη ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ των πολιτών αυτών που τα έχουν ανάγκη.
Σίγουρα η παρουσία των επιδομάτων αποτελεί μια ουσιαστική βάση για μια ουσιαστική βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών και ιδιαίτερα αυτών που τα επιδόματά τους ήσαν κάτω από το όριο φτώχιας και κατ΄επέκταση την κοινωνική επανένταξη ή και ενσωμάτωση τους, ως ισότιμοι πολίτες της ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ.
Αλλά εδώ δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι μια αύξηση ενός επιδόματος κατά €20 ή €30 τον μήνα, ενώ μπορεί στο κράτος να κοστίζει πολλά εκατομμύρια, στη ζωή του λήπτη δεν επιφέρει καμιά ουσιαστική βελτίωση, ακόμα μπορούμε να πούμε ότι περνά απαρατήρητη από τους δικαιούχους.
Σήμερα κάτω από την οικονομική «άνεση» που χαρακτηρίζει την κοινωνία μας και ως μια Ευρωπαϊκή Κοινωνία Πολιτών, τα κοινωνικά μας προβλήματα έχουν μεταπηδήσει στο επόμενο στάδιο (Πυραμίδα των ανθρωπίνων αναγκών του Maslow), ξεπερνώντας την ικανοποίηση των βασικών - βιοτικών αναγκών ήλθαμε στο στάδιο της ποιότητας, της αμεσότητας, και της κοινωνικότητας των Παροχών.
Εδώ ακριβώς το Κράτος φυσιολογικά αδυνατεί να ανταποκριθεί διότι ο μηχανισμός του είναι προγραμματισμένος στη ικανοποίηση των βασικών αναγκών κάθε πολίτη (φαγητό, στέγη, ένδυση, παιδεία, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κλπ).
Ποίοι και πως λοιπόν θα καλύψουν, ως πολιτεία πλέον (Κράτος και Ενεργοί Πολίτες) το κοινωνικό αυτό καινό;
Η λύση στο πρόβλημα αυτό έχει ήδη προωθηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) με τη θεσμοποίηση προγραμμάτων που απευθύνονται στους ΕΝΕΡΓΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ και τις ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ τους (ΜΚΟ), δίδοντάς τους την ευκαιρία να συλλάβουν σφαιρικά τα προβλήματα αυτά και με καινοτόμες ιδέες να προτείνουν λύσεις, τις οποίες και θα χρηματοδοτήσει η Ε.Ε. αφού πρώτα τις εγκρίνει.
Η Ιδέα αυτή έχει εισέλθει και στη Κυπριακή πραγματικότητα, όχι βέβαια με Ευρωπαϊκές προδιαγραφές, αλλά πνιγμένη στις κυπριακές προκαταλήψεις και παρεμποδιζόμενη από τον κυπριακό κρατικό συγκεντρωτισμό.
Τη ποιότητα στη ζωή των ανθρώπων που η μοίρα, τους έχει εντάξει σε κάποια «περιθωριακή» κοινωνική ομάδα, μπορεί να αλλάξει βασικά μέσω των ΜΚΟ που συνδυάζουν ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟ και ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΣΜΟ στο προώθηση προγραμμάτων ΑΜΕΣΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ και ΣΤΗΡΙΞΗΣ και που υποχρεωτικά ασχολούνται με τη «Λεπτομέρεια» αυτή τη λεπτομέρεια που μπορεί να κρατά καθηλωμένο ένα άνθρωπο στο σπίτι του μια ολόκληρη ζωή.
Βέβαια η κρατική οικονομική στήριξη των προγραμμάτων αυτών αποτελεί προϋπόθεση, όπως και η στήριξη των οργανώσεων αυτών στο τομέα της ΥΠΟΔΟΜΗΣ και της ΤΕΧΝΟΓΝΩΣΙΑΣ.
Αν αυτό δεν υλοποιηθεί η κοινωνική μας πολιτική θα παραπαίει ανάμεσα στο υπάρχω και το ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΩ ικανοποιώντας μόνο την μικροκομματική πολιτική (ψηφοσυλλέκτες) και όχι τους κύπριους πολίτες.


Copyright @ 2009-2019. Design & Development by Cytacom Solutions Ltd
 
Hosted by