Άρθρα
19/12/2008
Ηχορύπανση από καμπάνα και ρολόι εκκλησίας - Νομολογία Ελληνικών Δικαστηρίων
Του Δημοσθένη Στεφανίδη*


Στην απόφαση  8915/2003  του Εφετείου Αθηνών κρίθηκε ότι το κτύπημα της ώρας από την καμπάνα της εκκλησίας ενοχλούσε σημαντικά τη χρήση του όμορου και των γειτονικών ακινήτων, καθώς η ηχορύπανση που προκαλούνταν ήταν ασυνήθιστη για την περιοχή, σημειώνοντας ότι η λατρευτική αποστολή της καμπάνας είναι να καλεί τους πιστούς στη θεία λειτουργία και ότι ο ήχος της θα πρέπει να αποτελεί ειρηνικό και γλυκό μήνυμα αγάπης και να μην προκαλεί αγανάκτηση.

Αντίθετα, στην απόφαση 1214/2003 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου (ασφαλιστικά μέτρα) το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν υπήρχε προσβολή της προσωπικότητας των αιτούντων και απέρριψε την αίτηση σημειώνοντας ότι η λειτουργία του κωδωνοστασίου ήταν εκτός των ωρών κοινής ησυχίας και, στα πλαίσια του ότι δεν υπήρχε ειδική νομοθεσία που να προέβλεπε το ανεκτό όριο θορύβου που εκπέμπεται από κωδωνοστάσια εκκλησιών πλην όμως μία "αναλογία ανοχής" παρεχόταν από άλλες ρυθμίσεις, ότι οι ηχοστάθμες κρούσης των καμπάνων θα ήσαν ανεκτές για ένα υπαίθριο νυκτερινό κέντρο διασκεδάσεως, ότι λόγω της εξαιρετικά μεγάλης τουριστικής κίνησης οι κάτοικοι του οικισμού ήταν περισσότερο από άλλα μέρη εθισμένοι στους θορύβους, ότι η διάκριση του ήχου που προκαλεί βλάβη της υγείας και του ήχου που προκαλεί απλή ενόχληση, ερεθισμό, εκνευρισμό ή αναστάτωση είναι δυσχερής, καθώς πρόκειται για όρια υποκειμενικά, συγκεχυμένα, αλληλοπεριχωρούμενα και ανεπίδεκτα τελικής οριοθετήσεως, αφού άλλος ενοχλείται με 30 θόρυβο ντεσιμπέλ και άλλος με 1000, ότι τα ηχόμετρα ισοπεδώνουν τους ήχους που πραγματικά ακούγονται στην πόλη, ότι η επίπτωση του θορύβου στην υγεία και πιο συγκεκριμένα στο νευρικό σύστημα είναι δύσκολα μετρήσιμη, ότι ο ήχος της καμπάνας της εκκλησίας ενός τόπου αποτελεί σημαντικό στοιχείο της φυσιογνωμίας του τόπου αυτού, ότι οι ένοικοι των κατοικιών που γειτνίαζαν άμεσα με το ναό δεν παραπονούνταν, ότι οι επαγγελματικές εγκαταστάσεις των αιτούντων βρίσκονταν σε απόσταση 90-160 μ. από την εκκλησία και ότι η δεύτερη αιτούσα δεν επικαλέσθηκε καμία συγκεκριμένη βλάβη της υγείας της, πιθανολογώντας ότι οι ήχοι που εκπέμπονταν από το κωδωνοστάσιο ήταν μέσα στα ανεκτά όρια και δεν ήταν ικανοί να προκαλέσουν αντικειμενικά βλάβη της υγείας ή διαταραχή της ψυχικής καταστάσεως των αιτούντων.

Ομοίως, στην απόφαση 15/2002 του Ειρηνοδικείου Μυλοποτάμου (ασφαλιστικά μέτρα) απορρίφθηκε σχετική αίτηση κατοίκου σε απόσταση 116 μέτρων από την εκκλησία του χωριού του Ιερού Ναού της Αγίας Σοφίας, με το Δικαστήριο να σημειώνει τη συνδρομή αντικειμενικών προσωπικών περιστάσεων μη επηρεασμού του αιτούντος, τη μεταγενέστερη ρύθμιση μετριασμού σε ανεκτά όρια των εκπομπών θορύβου από τη λειτουργία του ρολογιού της εκκλησίας αλλά και ότι η εγκατάσταση είχε γίνει πριν από πολλά χρόνια και κανείς ποτέ δε διαμαρτυρήθηκε για τη λειτουργία του ή για ενόχληση.

*δικηγόρος


Copyright @ 2009-2019. Design & Development by Cytacom Solutions Ltd
 
Hosted by