Άρθρα
23/03/2007
Ιχνηλασιμότητα στην τροφική αλυσίδα. Οι υποχρεώσεις των επιχειρήσεων
Της Αμαλίας Παπαϊωάννου*


Τα προβλήματα που εντοπίστηκαν στην τροφική αλυσίδα τα τελευταία χρόνια, στον Ευρωπαϊκό χώρο, όπως για παράδειγμα το σκάνδαλο της νόσου των τρελών αγελάδων με τα κρεατάλευρα, το επεισόδιο των διοξινών με τα λίπη στα πτηνά, η χρήση ορμονών στην πάχυνση των ζώων, κατέστησαν επιτακτική την ανάγκη της ασφαλούς και υγιεινής παραγωγής αγροτικών προϊόντων και τροφίμων σε όλα τα στάδια παραγωγής, σε Κοινοτικό και κατά συνέπεια σε Εθνικό επίπεδο.

Η Ε.Ε. έλαβε τα μέτρα της για την λύση των προβλημάτων που παρουσιάζονται στην τροφική αλυσίδα και στην παραγωγή τροφίμων. Εξέδωσε τον Κανονισμό 178/2002 για την ασφάλεια των τροφίμων και των ζωοτροφών που άρχισε να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 2005.

Οι βασικές υποχρεώσεις των επιχειρήσεων του τομέα τροφίμων και ζωοτροφών, που απορρέουν από τον Κανονισμό, είναι: (1) Ασφάλεια – Οι επιχειρήσεις οφείλουν να μη διαθέτουν στην αγορά μη ασφαλή τρόφιμα και ζωοτροφές. (2) Ευθύνη – Οι επιχειρήσεις είναι υπεύθυνες για την ασφάλεια των τροφίμων και ζωοτροφών που παράγουν, μεταφέρουν αποθηκεύουν ή πωλούν. (3) Ιχνηλασιμότητα - Η ιχνηλασιμότητα των τροφίμων είναι η δυνατότητα εξακρίβωσης της προέλευσης των προϊόντων από άκρη σε άκρη της τροφικής αλυσίδας. Οι νέες υποχρεωτικές απαιτήσεις για την ιχνηλασιμότητα εφαρμόζονται σε όλα τα τρόφιμα, τις ζωοτροφές, τα παραγωγικά ζώα και όλες τις κατηγορίες υπευθύνων επιχειρήσεων της τροφικής αλυσίδας από το αγρόκτημα έως τη μεταποίηση, τη μεταφορά, την αποθήκευση, τη διανομή και τη λιανική πώληση στον καταναλωτή. Στο σύστημα ιχνηλασιμότητας που εφαρμόζει κάθε υπεύθυνος επιχείρησης του τομέα πρέπει να καταγράφονται συστηματικά στοιχεία για το όνομα, τη διεύθυνση του παραγωγού, το είδος των προϊόντων και την ημερομηνία συναλλαγής. Τα στοιχεία αυτά πρέπει να φυλάσσονται για περίοδο 5 ετών και, εφόσον ζητηθούν, πρέπει να διατίθενται αμέσως στις αρμόδιες αρχές. Οι επιχειρήσεις πρέπει να είναι σε θέση να ταυτοποιούν ταχέως κάθε προμηθευτή ή παραλήπτη.
(4)Διαφάνεια – Οι επιχειρήσεις οφείλουν να ενημερώνουν αμέσως τις αρμόδιες αρχές, αν έχουν κάποιο λόγο να πιστεύουν ότι τα τρόφιμα ή οι ζωοτροφές τους δεν είναι ασφαλή. (5) Κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης – Οι επιχειρήσεις οφείλουν να αποσύρουν αμέσως τα τρόφιμα ή τις ζωοτροφές από την αγορά, αν έχουν κάποιο λόγο να πιστεύουν ότι αυτά δεν είναι ασφαλή. (6) Πρόληψη – Οι επιχειρήσεις οφείλουν να εντοπίζουν και να επανεξετάζουν τακτικά τα κρίσιμα σημεία στις διαδικασίες τους και να μεριμνούν για τη διενέργεια ελέγχων στα σημεία αυτά. (7) Συνεργασία – Οι επιχειρήσεις οφείλουν να συνεργάζονται με τις αρμόδιες αρχές σε ενέργειες που αναλαμβάνονται για τη μείωση των κινδύνων.

Η συμμόρφωση των επιχειρήσεων του τομέα τροφίμων και ζωοτροφών με τις Νομοθετικές απαιτήσεις της Ε.Ε. για την ασφάλεια των τροφίμων θα συμβάλει σημαντικά στην εθνική και κοινοτική οικονομία. Ως γνωστό η βιομηχανία τροφίμων και ποτών είναι ένας σημαντικότατος τομέας στην Ε.Ε. με ετήσια παραγωγή αξίας 600δισ. ευρώ ή 15% της συνολικής βιομηχανικής παραγωγής. Ο γεωργικός τομέας επίσης έχει ετήσια παραγωγή αξίας 220 δισ. ευρώ. Οι εξαγωγές των γεωργικών προϊόντων, των τροφίμων και των ποτών αξίζουν 50δισ. ευρώ ετησίως.

Η ευρωπαϊκή νομοθεσία για την ασφάλεια των τροφίμων συνηγορεί στην διασφάλιση της ποιότητας και του κόστους των αγαθών, καθώς και στην διασφάλιση της υγείας των καταναλωτών.
________________________________________
*Η Αμαλία Παπαϊωάννου είναι Σύμβουλος Επιχειρήσεων στον Οίκο Quintessence Enterprises Ltd.


Copyright @ 2009-2019. Design & Development by Cytacom Solutions Ltd
 
Hosted by