Ανακοινώσεις
04/03/2012
Παγκόσμια Μέρα Καταναλωτών

Ακόμα μια επέτειος της ιστορικής μέρας της 15ης Μαρτίου 1962, όταν ο αείμνηστος πρόεδρος Κέννετυ υιοθέτησε τα 4 πρώτα δικαιώματα του καταναλωτή.

Σε μια τέτοια μέρα, δεν μπορεί να μη γίνεται μια αξιολόγηση αυτού που ονομάζουν προστασία του καταναλωτή. Δυστυχώς για ακόμα μια χρονιά το συμπέρασμα, είναι πως δυστυχώς η γενικά παρατηρείται επιδείνωση που επιτείνεται ακόμα περισσότερο από την οικονομική κρίση.

Ο καταναλωτής σχεδόν καθημερινά διαπιστώνει πως, τα δικαιώματα του δεν γίνονται σεβαστά και τα συμφέροντα του δεν προστατεύονται. Και αυτό όχι μόνο από τους πρωταγωνιστές της αγοράς, που προσπαθούν με κάθε τρόπο, να μεγιστοποιήσουν τα οικονομικά τους οφέλη, αλλά δυστυχώς και από τα ίδιο το κράτος που έχει θεσμική ευθύνη.

Στον τόπο μας ο σεβασμός δικαιωμάτων, όπως κυρίως της εκπροσώπησης, της επιλογής, της προστασίας των οικονομικών συμφερόντων, είτε πάσχει σοβαρά είτε απουσιάζει παντελώς όπως συμβαίνει και με αυτό της αποζημίωσης.

Πως λες τώρα στον κύπριο καταναλωτή: «μάθε – ενημερώσου – διεκδίκησε»; Πως του λες ότι πρέπει να γίνει ενεργός και συνειδητός στην αγορά και κυρίως πως του λες να καταγγέλλει; Απλά είναι σαν να τον βρίζεις, γιατί η καθημερινή στην πράξη διαπιστώνει ότι οι νόμοι που σκοπούν στην προστασία του δεν εφαρμόζονται και αυτό αποτελεί αντικίνητρο για να αποκτήσει αυτού του είδους τη συμπεριφορά.

Μπορείς να τον πείσεις, όταν καθημερινά εξουθενώνεται από την αισχροκέρδεια στις τιμές και στα επιτόκια και γίνεται αντικείμενο αφαίμαξης της αγοραστικής του δύναμης, που ολοένα και υποχωρεί, σε βαθμό μάλιστα που να τίθεται σε κίνδυνο η ίδια η ποιότητα ζωής του ίδιου και των παιδιών του.

Δεν έχει τη δυνατότητα να αλλάξει ένα ελαττωματικό προϊόν. Του κατακρατούν τα χρήματα του στα οποία μάλιστα θέτουν κατά το δοκούν και ημερομηνία λήξης, π.χ. αν δεν αγοράσεις κάτι σε ένα μήνα τα χάνει. Εξαπατείται και γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από επιτήδειους που το κράτος αδυνατεί να ελέγξει και να τιμωρήσει παραδειγματικά και αποτρεπτικά. Βλέπει τις τιμές μόνο να ανεβαίνουν, δικαιολογημένα ή όχι αλλά ποτέ να μην κατεβαίνουν και τον καταλαμβάνει η απελπισία της μοναξιάς του. Πόσο λοιπόν μπορείς να του καταλογίσεις ευθύνη για την παθητικότητα και την αδιαφορία του;

Από την άλλη πώς τον πείθεις να καταγγέλλει και να διεκδικεί τη δικαίωση του στη δικαιοσύνη, όταν γνωρίζει ότι κάτι τέτοιο θα του αποφέρει μόνο ατέλειωτη ταλαιπωρία, άγχος και ενδεχόμενα πρόσθετο οικονομικό κόστος; Προς τι; Για ένα ενδεχόμενο πρόστιμο στον παραβάτη, που είναι τόσο ασήμαντο, ενώ ο ίδιος καμιά αποζημίωση δεν θα πάρει; Σκέτη τρέλα δηλαδή!

Ύστερα από πάρα πολλά χρόνια διεκδικήσεων, το κράτος μας έδωσε το θεσμό του Διαμεσολαβητή. Δυστυχώς όμως είναι δώρο άδωρο, αφού η νομοθετική εξουσία φρόντισε να προστατεύσει τα επαγγελματικά συμφέροντα κάποιων (δικηγόρων, γιατρών, μηχανικών κλπ) και όχι του καταναλωτή.

Δεν φτάνουν όλα αυτά, τώρα ο κύπριος καταναλωτής έχει οδηγηθεί και στην δίνη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Ενώ ο ίδιος, που κατά τα άλλα αποκαλείται ο αιμοδότης της αγοράς, υφίσταται το μεγαλύτερο κόστος και ενώ το κράτος παίρνει μέτρα βοηθώντας τις τράπεζες, τις επιχειρήσεις και τους κάποιους οργανισμούς από τους οποίους αποκομίζει και το ίδιο κέρδος π.χ. ΑΗΚ, χρησιμοποιώντας τα δικά του χρήματα, στον ίδιο δεν επιστρέφει τίποτε, έστω για μικρή ανακούφιση.

Δυστυχώς, συμπερασματικά, η Μέρα του Καταναλωτή κατάντησε μια μέρα τυπική για το κράτος και μια μέρα άσχημων απολογισμών για μας και γενικής απογοήτευσης για τον Κύπριο Καταναλωτή.


Copyright @ 2009-2020. Design & Development by Cytacom Solutions Ltd
 
Hosted by