Ανακοινώσεις
15/03/2014
Παγκόσμια Μέρα Καταναλωτών, 15 Μαρτίου 2014

Το φετινό σύνθημα των διεθνών φορέων, για την Μέρα των Καταναλωτών, είναι «Κοινωνική Συνοχή σε περίοδο κρίσης».

Εμείς λέμε, ένα ακόμα σύνθημα. Ένα από τα ίδια και λόγια του αέρα. Για ποια συνοχή μιλούμε; Στη χώρα μας, ειδικά μετά την πρωτοφανή παρακμή και την κοινωνική μιζέρια που την συνοδεύει για ποια συνοχή να μιλάμε;

Σε μια αξιολόγηση αυτού που ονομάζουμε «προστασία του καταναλωτή», δυστυχώς για ακόμα μια χρονιά, προκύπτει αβίαστα πως η θέση του Κύπριου καταναλωτή έχει γενικά επιδεινωθεί.

Ναι είναι και η οικονομική κρίση, αλλά ας μη προφασιζόμαστε. Τα δικαιώματα του δεν γίνονται σεβαστά και τα συμφέροντα του δεν προστατεύονται. Όχι μόνο από τους πρωταγωνιστές της αγοράς, που προσπαθούν με κάθε τρόπο, να μεγιστοποιήσουν το κέρδος τους, αλλά δυστυχώς και από τα ίδιο το κράτος.

Στον τόπο μας, τα δικαιώματα, όπως κυρίως της εκπροσώπησης, της επιλογής, της προστασίας των οικονομικών συμφερόντων παραβιάζονται και άλλα, όπως αυτό της αποζημίωσης απουσιάζει παντελώς. Το ίδιο και η προστασία.

Μπορείς να τον πείσεις κύπριο καταναλωτή, ότι πρέπει να γίνει ενεργός και συνειδητός στην αγορά όταν, ακόμα και στη δίνη της οικονομικής κρίσης με τις τόσες αρνητικές επιπτώσεις, καθημερινά εξουθενώνεται από την φοροθύελλα και την αισχροκέρδεια, τα ψηλά επιτόκια και γίνεται αντικείμενο αφαίμαξης της αγοραστικής του δύναμης, που ολοένα και υποχωρεί, σε βαθμό μάλιστα που να τίθεται σε κίνδυνο η ίδια η ποιότητα ζωής του;

Δεν έχει τη δυνατότητα να αλλάξει ελαττωματικά προϊόντα. Κατακρατούν τα χρήματα του στα οποία, κατά το δοκούν, βάζουν ημερομηνία λήξης. Εξαπατείται και γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από επιτήδειους που οι θεσμοί του κράτους αδυνατούν να ελέγξουν και να τιμωρήσουν προς παραδειγματισμό και αποτροπή.

Βλέπει τις τιμές στα καύσιμα μόνο να ανεβαίνουν, μέσα από ένα άδικο και απαράδεχτο τιμολογιακό σύστημα που αντιβαίνει τους κανόνες ανταγωνισμού της ΕΕ και ευνοεί μόνο τις εταιρείες πετρελαιοειδών, αλλά ποτέ να μην κατεβαίνουν. Πόσο λοιπόν μπορείς να του καταλογίσεις ευθύνη για παθητικότητα και την αδιαφορία;

Από την άλλη πώς τον πείθεις να καταγγέλλει και να διεκδικεί τη δικαίωση του στη δικαιοσύνη, όταν γνωρίζει ότι κάτι τέτοιο θα του αποφέρει μόνο ατέλειωτη ταλαιπωρία, άγχος και ενδεχόμενα πρόσθετο οικονομικό κόστος; Προς τι; Για ένα ενδεχόμενο πρόστιμο στον παραβάτη, που είναι τόσο ασήμαντο και μη αποτρεπτικό, ενώ ο ίδιος καμιά αποζημίωση δεν θα πάρει;

Ύστερα από πάρα πολλά χρόνια διεκδικήσεων, το κράτος μας έδωσε το θεσμό της Εξωδικαστικής Διευθέτησης Καταναλωτικών Διαφορών. Δυστυχώς όμως είναι δώρο άδωρο, αφού τέσσερα χρόνια τώρα δε λειτούργησε και αφού η Βουλή φρόντισε να προστατεύσει τα επαγγελματικά συμφέροντα κάποιων (δικηγόρων, γιατρών, μηχανικών κλπ) και όχι του καταναλωτή.

Ενώ ο ίδιος που, κατά τα άλλα αποκαλείται ο αιμοδότης της αγοράς, υφίσταται την πιο άδικη αφαίμαξη και ενώ το κράτος, με δικά του χρήματα, βοηθά τράπεζες, επιχειρήσεις και οργανισμούς από τους οποίους αποκομίζει και το ίδιο κέρδος, τύπου έμμεσης φορολογίας, στον ίδιο δεν επιστρέφει τίποτε, έστω για μικρή ανακούφιση.

Από την άλλη ένα νέο φρούτο έχει ευδοκιμήσει, παρά την κρίση. Οι διάφοροι «Επίτροποι» βλαστούν όπως τα μανιτάρια ενώ υπάρχει άγονη και στείρα άρνηση να δώσουν στον Καταναλωτή τον ανεξάρτητο θεσμό του Επιτρόπου Καταναλωτών.


Copyright @ 2009-2020. Design & Development by Cytacom Solutions Ltd
 
Hosted by